نقد و بررسی فصل اول “The Expanse”
فیلمنامه 6
بازیگری 7
کارگردانی 6
موسیقی 5
ویرایش 6
فیلمبرداری 7

“The Expanse”، بزرگترین پروژه شبکه Sci-Fi چهارشنبه هفته گذشته با پخش قسمت 9 و 10، فصل 1 خود را به پایان برد. حال که چند روزی از اتمام فصل 1 گذشته است، به نظر زمان مناسبی می آید تا مرور و بررسی مختصری بر آن داشته باشیم. Syfy که قسمت اول این سریال را 14 ..

Summary 6.2 good
فیلمنامه 10
بازیگری 7
کارگردانی 7.8
موسیقی 7.8
ویرایش 9.3
فیلمبرداری 8.5
مجموع 2 رای از کاربران. شما نیز میتوانید در امتیاز دهی شرکت کنید. فقط کافیست روی ستاره های بالا کلیک کنید و دکمه ثبت را کلیک کنید
ثبت
Summary 8.4 great

نقد و بررسی فصل اول “The Expanse”

“The Expanse”، بزرگترین پروژه شبکه Sci-Fi چهارشنبه هفته گذشته با پخش قسمت 9 و 10، فصل 1 خود را به پایان برد. حال که چند روزی از اتمام فصل 1 گذشته است، به نظر زمان مناسبی می آید تا مرور و بررسی مختصری بر آن داشته باشیم.

Syfy که قسمت اول این سریال را 14 دسامبر 2015 (23 نوامبر بر روی اینترنت) شروع کرد، از قبل اعلام کرده بود که “The Expanse” (به معنای گستره یا فضای با وسعت باز) ‘بزرگترین’ پروژه این شبکه است. بعد از موفقیت مجموعه کتاب های The Expanse، به نویسندگی James S. A. Corey، شبکه Syfy مستقیما دستور ساخت 10 قسمت برای فصل اول را صادر کرد، و از Dave Howe، رییس شبکه نقل قول شد: “این سریال از هر نظر فوق العاده و حماسی است، و جسورانه ترین و جاه طلبانه ترین سریال Syfy تا به امروز خواهد بود.”

این متن حاوی اسپویلر از فصل 1 می باشد

در صورتیکه فصل 1 را مشاهده نکرده اید، از مطالعه ادامه این مطلب پرهیز کنید!

“The Expanse” در ژانر علمی-تخیلی و رمزآلود فضایی است که بخش اعظم داستان در فضا (داخل منظومه شمسی) اتفاق می افتد. در آینده ای نه چندان دور (200 سال در آینده)، انسان ها کره مریخ و مجموعه ای از سیارک های منظومه شمسی را مسکونی کرده اند. بعد از یک درگیری نظامی، مریخ به طور کامل از زمین مستقل شده است و هر کدام با داشتن نیروی نظامی بزرگ، در یک جنگ سرد به سر می برند. هر کدام از 2 سیاره نیز با استعمار بخشی از از سیارک ها، که از آنها به عنوان معدن، و ساکنانشان به عنوان معدنچی با کمترین حقوق انسانی استفاده می کنند، کنترل آنها را در اختیار گرفته اند.
در میان این جنگ سرد، و جنبش اعتراضی، قدرتمند، و رو به گسترش OPA (جنبش اعتراضی ساکنان سیارک ها) که تهدیدی هم برای زمین و هم برای مریخ است، (James Holden(Steven Strait، افسر ارشد یک سفینه فضایی باربری به اسم “Canterbury” و چندتن از افرادش، درگیر یک حادثه تراژیک می شوند که صلح شکننده کل منظومه شمسی را تهدید می کند.
همزمان، کارآگاه پلیس بر روی یکی از سیارک ها، (Josephus Miller(Thomas Jane مسئول پیدا کردن زن جوانی به اسم  (Julie Mao(Florence Faivre می شود.
به دور از این افراد و بر روی کره زمین، (Chrisjen Avasarala(Shohreh Aghdashloo، یک مسئول اجرایی بلندپایه UN(که مسئول اداره زمین است)، به هر راه ممکن، در حال تلاش برای جلوگیری از بروز جنگ بین زمین و مریخ است.
به زودی متوجه می شویم که تمام این ماجراها به هم پیوسته، و جزئی از یک توطئه بزرگ هستند که جان تمام انسان ها را به خطر انداخته است.

Syfy پخش این سریال جدید خود را درست قبل از تعطیلات زمستانی که شلوغ ترین زمان پخش سریال هاست، شروع کرد. در نتیجه، با آنتن های تلویزیونی در حال اشباع، متاسفانه حرف زیادی از “The Expanse” بر سر زبان ها نیامد. کمترین حسنی که این سریال داشت را می توان واقعی و علمی بودن آن دانست. آینده ای واقع گرایانه، و توجه به مباحث علمی. به عبارتی دیگر، در بحث تکنولوژی و مبانی علمی، بیش از اندازه تخیلی نبود، و بیشتر آنچه در سریال دیدیم، با تکنولوژی فعلی بشر، قابل پیش بینی و دسترسی است.
از جمله می توان به توجه سازندگان به مقوله ‘شتاب’ اشاره کرد. در اکثر فیلم ها و سریال های فضایی، توجهی به این مسئله نمی شود. فارغ از بحث سفرهای فضایی با سرعت نور(که خبری از آنها در این سریال نیست)، رسیدن به سرعت های بالا در زمان کم، و یا کم کردن سرعت (برای مثال برای چرخش 180 درجه ای)، شتاب بسیار بالایی را بر بدن انسان وارد می کند که از از یک میزانی به بالا، باعث مرگ می شود. در این سریال به این موضوع، و خیلی از مبانی دیگر علمی، به دقت توجه شده است.

“The Expanse” بیشتر شبیه یک رمان تلویزیونی از آب درآمد و عجله ای برای رسیدن به جایی و به سرانجام رساندن استوری لاین خود نداشت. با اینکه سریال های زیادی همانند یک فیلم طولانی پیش می روند (به عنوان نمونه سریال Jessica Jones از کمپانی  Marvel) این سریال نیز از نظر تسلسل سازی، شباهت زیادی به اینگونه از سریال ها داشت، ولی حتی صبورتر از این نیز بود و به زمان زیادی برای تثبیت و نشان دادن دنیای خود داشت. فصل اول بیشتر شبیه یک پایلوت 10 ساعته که به آرامی اطلاعات می دهد، از مخاطبان می خواست که به آن اعتماد کرده، و با آن ارتباط بر قرار کنند. دنیایی که سریال در حال ساخت آن بود، حتی تا آخرین ثانیه های قسمت آخر در حال گسترش بود، و به بینندگان اعلام می کرد که هنوز ناگفته های بسیاری در پیش است.

2 ساعت سیزن فاینال، که در 2 قسمت پشت سر هم با نام های “Critical Mass” و “Leviathan Wakes” پخش شد، پر از لحظه های مهم و بزرگ و یا انفجار و آتش بازی نبود، بلکه ادامه ای تعمدی و حساب شده بود از به جلو بردن داستان، به همان صورت که در سریال های سراسر علمی-تخیلی می بینیم، به همراه بازتاب هایی از پارانویای تعلیق شده، نا آرامی و آشفتگی های سیاسی، و صحنه های اکشن نه چندان زیاد ولی قوی و تاثیرگذار. با اینحال هر 2 قسمت همانند کل فصل 1، کاملا راضی کننده بودند.
“Critical Mass” با فلش بک زدن به گذشته، به سوالات درباره اتفاقاتی که برای Julie Mao افتاده است، و اتفاقات از دید او تا زمانیکه Miller جنازه ی او را در یک متل درب و داغون پیدا می کند، پرداخت.
“Leviathan Wakes” نیز تقریبا تماما داستان فرار Holden (و افرادش) و Miller بود که بالاخره بعد از تلاقی خط داستانی اشان در قسمت 8، همگی سیارک “Eros” را که ساکنانش به صورت عمدی توسط سلاح شیمیایی مرموزی آلوده شدند ترک کردند. قسمت پایانی سوالات بی جواب بسیاری را باقی گذاشت، و بیشتر شبیه یک قسمت از یک سریال بود، تا قسمت پایانی یک فصل از یک سریال.

بر خلاف بسیاری از سریال و یا فیلم های این ژانر، تمرکز و اصراری برای صحنه های درگیری فضایی بین سفینه ها و یا به رخ کشیدن و به نمایش گذاشتن تکنولوژی های مختلف وجود ندارد. به دفعات مکرر در آثار این ژانر شاهد هستیم که سازندگان با به تصویر کشیدن درگیری های فضایی بین سفینه ها، و نشان دادن انواع مختلف تکنولوژی های محیرالعقول، سعی بر شگفت زده کردن مخاطب می کنند. ولی در این سریال، تمرکز بیشتر بر داستان، و شخصیت ها است و تکنولوژی با اینکه حضوری گسترده و همیشگی از ابتدا تا انتهای داستان دارد، ولی خودش یک موضوع جدا و کاذب برای جلب نظر مخاطب نیست.

نکته جالب “The Expanse” این است که توانست با داشتن قسمت هایی که تماما روی یک موضوع کوچک تمرکز دارند (در یک قسمت، تقریبا کل داستان به پیدا کردن یک رمز گذشت!)، قسر در برود! و این قسر در رفتن(!) به این دلیل بود که سریال هیچوقت ادعایی متفاوت نداشت و با صبوری داستان خود را به به زیباترین شکل ممکن، به عبارتی تحمیل کرد.
در ابتدای شروع سریال نیز به نظر می آمد که با سریالی زیبا و قوی، که تمام پارامترهای یک اپرای فضایی عالی را دارا می باشد طرف هستیم. سریال عالی به نظر می رسید و یک فهم درست و دقیق از ماهیت این سریال با دنیای منحصر به فرد اش وجود داشت. تنها چالش احتمالی، همانند اکثر سریال های برگرفته شده از رمان های بزرگ، بدست آوردن یک مومنتوم برای گیر انداختن بینندگان و اجبار آنها برای دیدن سریال بود. پایلوت سریال اصلا چنین چیزی نداشت و در عوض 3 خط داستانی متفاوت و بدون تلاقی را معرفی کرد که تنها در انتهای قسمت 8، ئو خط داستانی به یکدیگر رسیدند. 8 قسمت کامل و سه خط داستانی متفاوت که برای بعضی از بیننده ها شاید خیلی جذاب نبود و احتمالا تعدادی از آنها که بدنبال صحنه های اکشن و موجودات فضایی بودند در میان راه از تماشای سریال دست کشیدند.
“The Expanse” برای هر بیننده ای نیست، ولی برای کسانیکه سریال های معمایی و چالش بر انگیز را دوست دارند، بسیار لذت بخش است. معماها و حس سر درگمی سریال زیبا، و لازم است. بعد از پایان فصل 1 نیز، هنوز با توطئه ها و معماهایی رو به رو هستیم که هیچ چیز از آنها نمی دانیم و در کنار شخصیت ها، همه سر در گم هستیم!

کاری که سریال موفق به انجام آن شد، دوری از سست شدن داستان با پیدا کردن راهی برای جذاب کردن صحنه ها و اتفاقاتی بود که به خودی خود جذابیتی ندارند. قسمتی که همراهان Holden به دنبال رمز یک گاوصندوق در سفینه خود هستند، می توانست یکی از خسته کننده ترین و بدترین قسمت ها باشد، ولی در عوض موش و گربه بازی Kenzo(یک جاسوس) با افراد گروه، در حالیکه همه بدنبال باز کردن گاو صندوق برای نجات جان خود هستند، حس اضطرابی را ایجاد می کند که از یکنواخت شدن این قسمت جلوگیری می کند. ایجاد چنین تعلیق هایی کاری استادانه است. مثال دیگر، صحنه قبل از درگیری در لابی کوچک مُتل در انتهای قسمت  هشتم. Amos می دانست که یک جای کار می لنگد و با چشم در حال زیر و رو کردن اتاق بود. Kenzo خودش را عادی جلوه می داد، در حالیکه سیگنالی برای کمک فرستاده بود تا بیایند و  دخل همه را دربیاورند! نگاه ها و چهره های همه حس تعلیق را به بهترین شکل در بیننده ایجاد می کرد…
یا در قسمت پایانی، وقتی که Holden و Miller در یک اتاق کوچک بازی های کامپیوتری و کازینو مانند مشغول یک گفت و گوی دوستانه و بامزه، بعد از اینکه تحت تابش اشعه های مرگبار رادیواکتیو قرار گفته اند، هستند و ناگهان با عوض شدن ریتم، صحبت دوستانه آنها تبدیل به قایم موشک بازی ای مرگبار شد!

از نکات خوب و قوی دیگر سریال در کل فصل، رو به جلو رفتن دایمی داستان و به پیش کشیدن اتفاقات جدید درست در زمان مناسب بود. تمام 3 قسمت آخر، مانند این بود که داستان تازه شروع شده است. کل فصل هماننده یک پیش درآمد بر کل داستان بود. پیش درآمدی قوی و ماهرانه.

این به پیش رفتن آهسته و قدم به قدم داستان باعث شد که با توسعه خوب شخصیت ها، همگی طبیعی و حقیقی به نظر برسند. خیلی از اعمال سوال برانگیز Holden در پایان توجیه شد و نه بوسیله توضیح دادن شفاهی و فلش بک های توضیحی و یا دیگر میان بر های مشابه برای معرفی یک شخصیت، بلکه در خلال داستان. همینطور برای Miller و همچنین شخصیت های ثانویه Amos و Naomi! بدون نیاز به هیچگونه صحنه دراماتیک که طی آن رازی از گذشته آنها برملا می شود، یا فلش بک به گذشته برای توجیه کردن شخصیت، با همه شخصیت های داستان کاملا آشنا شدیم و اعمال و رفتارشان توضیح داده شد.
“The Expanse” با دادن فضا برای رشد به شخصیت های داستان، به خصوص Holden و Miller، آنها را بسیار غنی و پربار کرده است به طوریکه تماشای آنها بسیار جذاب و هیجان انگیز شده است.

بازی بازیگران سریال نیز بسیار زیبا و ماهرانه است. سریال با ایجاد فضا شخصیت هایی ایده آل آفرید و بازیگران نیز به زیبایی هر چه تمام تر این شخصیت ها را زنده کردند. به طور خاص می توان به (Thomas Jane(Miller اشاره کرد. او با بازی قوی شخصیت اش را به چیزی بیش از یک پلیس عجیب و غریب با کلاه و مدل موی متفاوت تبدیل کرد. در بین بازیگران نمی توان هیچ حلقه ضعیفی پیدا کرد.

به طور کلی، بازیگران، نویسندگان، جلوه های بصری و حال و هوای سریال، همگی با هم یک فصل بسیار زیبا و تاثیرگذار را خلق کردند. شاید “The Expanse” با پاسخ دادن به سوال ها، یا یک جنگ بزرگ فضایی فصل 1 خود را به پایان نبرده باشد، ولی یک قدم به برملا کردن توطئه اصلی نزدیک تر شد، امری که باعث بیشتر شدن هیجان برای فصل دوم ( که در ابتدای 2017 شروع خواهد شد) می شود.

سایت سریالهای خارجی دارای نویسندگان مختلف با سلایق مختلفی است، بنابراین نقد های صورت گرفته لزوماً بازتاب دهنده دیدگاه سایت نمیباشد.

پست های مرتبط

بررسی قسمت آخر فصل 6 سریال GAME OF THRONES

بررسی قسمت آخر فصل 6 سریال GAME OF THRONES

***این مطلب حاوی اسپویلر میباشد، اگر هنوز قسمت دهم، فصل ششم این سریال را ندیده اید، از خواندن ادامه مطلب و کامنت ها خود داری کنید *** افراط گرایی در هر نوع اش خطرناک است چه در خدمت هفت مقدس باشد یا ارباب نور، همانطور که Davos فهمید Melisandre, Stannis و Selyse با نام خدای قرمز چه بلایی سر...

بررسی قسمت نهم فصل 6 سریال GAME OF THRONES

بررسی قسمت نهم فصل 6 سریال GAME OF THRONES

***این مطلب حاوی اسپویلر میباشد، اگر هنوز قسمت نهم، فصل ششم این سریال را ندیده اید، از خواندن ادامه مطلب و کامنت ها خود داری کنید *** خب فکر کنم تمام کسانی که از دو قسمت قبلی این فصل ناراضی بودند با دیدن این قسمت راضی شده باشند! همانطور که پیش بینی کرده بودیم قستمی بزرگ، پر خرج و با شکوه بود...

بررسی قسمت هشتم فصل 6 سریال GAME OF THRONES

بررسی قسمت هشتم فصل 6 سریال GAME OF THRONES

***این مطلب حاوی اسپویلر میباشد، اگر هنوز قسمت هشتم، فصل ششم این سریال را ندیده اید، از خواندن ادامه مطلب و کامنت ها خود داری کنید *** قسمت یکشنبه شب Game of Thrones هیجان انگیز بود، شاید بیشتر به خاطر آنچیزی که نبود نه آن چیزی که بود! البته همه قسمت ها نباید هیجان انگیز و پر خرج باشند به خصوص...